We groeien op binnen het gezin en de omgeving waarin we worden opgevoed.

Daarbij nemen we, vaak onbewust, waarden, normen, gedragingen en overtuigingen over van ouders, opvoeders en leerkrachten. Zonder dit echt te bevragen, gaan we deze kaders als vanzelfsprekend en “waar” beschouwen

en bouwen we hierop verder in ons latere leven.

Zo ontstaat een innerlijk referentiekader dat richting geeft aan hoe we onszelf, anderen en de wereld begrijpen.

Deze vroege overtuigingen vormen als het ware de basis waarop we ons functioneren, onze keuzes en ons zelfbeeld.

In de praktijk blijken deze overtuigingen vaak weinig bewust onderzocht te zijn.

Binnen mijn coaching merk ik dat verandering vaak start op het moment dat er ruimte komt voor zelfreflectie.

Door stil te staan bij gedachten, gevoelens en gedrag ontstaat de mogelijkheid om onderscheid te maken tussen wat werkelijk eigen is en wat is overgenomen vanuit de context van herkomst.

Het stellen van eenvoudige maar gerichte vragen, zoals “is dit mijn eigen overtuiging?” of “denk ik hier vandaag nog steeds zo over?”, kan leiden tot nieuwe inzichten en bewustwording.

Dit proces is niet gericht op het verwerpen van het verleden,

maar op het ontwikkelen van een meer bewuste relatie met het eigen innerlijk referentiekader.

In deze sessies wordt zichtbaar welke overtuigingen functioneel blijven en welke hun oorspronkelijke waarde hebben verloren. Dit creëert ruimte voor herinterpretatie en verandering.

In de praktijk werken we via een combinatie van

denken, voelen en gedrag, met als doel meer interne samenhang en bewustwording te ontwikkelen.

Dit kan bijdragen aan een grotere mate van zelfinzicht, zelfsturing en emotionele helderheid.

Vanuit deze verhoogde bewustwording ontstaat geleidelijk ruimte om beperkende of niet-meer-dienende overtuigingen

los te laten en meer te functioneren vanuit actuele behoeften, waarden en mogelijkheden.