Schuld & het HSP brein 

 

Wat gebeurt er met het HSP brein als schuld keer op keer bij jou wordt gelegd?

 

Stel je voor dat je regelmatig te horen krijgt:

  • “Het ligt aan jou.”
  • “Jij maakt er altijd een probleem van.”
  • “Je bent veel te gevoelig.”
  • “Door jou ontstaat er steeds spanning.”

 

Wanneer dit zich herhaaldelijk voordoet, kan er iets verschuiven.

 

Een HSP’er kan zich steeds meer gaan afvragen: “Misschien ligt het inderdaad aan mij?”

 

En daar begint vaak een ingewikkeld proces.

 

Je gaat gesprekken opnieuw afspelen in je hoofd. Je vraagt je af of je iets verkeerd hebt gezegd. Je probeert de reactie van de ander te begrijpen. Misschien bied je sneller je excuses aan, ook wanneer je niet goed weet waarvoor.

 

Je gaat jezelf aanpassen om een volgend conflict te voorkomen.

 

  • Langzaam kan het vertrouwen in je eigen gevoel afnemen.
  • Van verantwoordelijkheid naar zelfbeschuldiging
  • Verantwoordelijkheid nemen is gezond.
  • Wanneer je iemand gekwetst hebt, kun je kijken naar je eigen aandeel, je excuses aanbieden en proberen iets anders te doen.

 

Maar er is een groot verschil tussen:

  • “Ik heb iets gedaan waar ik verantwoordelijkheid voor wil nemen.”
  • en: “Er is iets mis met mij.”

 

Die twee worden gemakkelijk met elkaar verward.

 

Zeker wanneer iemand vaak wordt beschuldigd, kan een HSP’er de neiging krijgen om niet alleen verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen gedrag, maar ook voor de emoties, reacties en problemen van anderen.

 

Dat is een zware last om te dragen.

 

Je gevoeligheid is niet automatisch het probleem

 

Als coach vind ik het belangrijk om hier een onderscheid te maken.

 

Hoogsensitiviteit betekent niet dat iemand altijd gelijk heeft.

 

Een HSP’er kan, net als ieder ander:

  • fouten maken,
  • te sterk reageren of iemand onbedoeld kwetsen.

 

Maar gevoelig zijn is op zichzelf geen fout.

 

Je emoties mogen er zijn.

Je behoefte aan rust mag er zijn.

Je grenzen mogen er zijn.

 

En het feit dat iets je diep raakt, betekent niet automatisch dat jij verantwoordelijk bent voor alles wat daarna gebeurt.

 

Terug naar jezelf

Wanneer je merkt dat je voortdurend denkt:

  • “Heb ik iets fout gedaan?”
  • “Had ik anders moeten reageren?”
  • “Ben ik weer te gevoelig?”

 

... kan het helpend zijn om even stil te staan.

 

Niet alleen bij wat jij anders had kunnen doen, maar ook bij een andere vraag:

 

“Wat is werkelijk mijn verantwoordelijkheid,

en wat draag ik misschien voor iemand anders?”

 

Dat onderscheid kan enorm bevrijdend zijn.

 

Want groeien betekent niet dat je steeds meer van jezelf moet veranderen om anderen tevreden te houden.

Soms betekent groeien juist dat je leert luisteren naar jezelf, je grenzen serieus neemt en verantwoordelijkheid draagt voor jouw eigen deel — maar niet voor alles wat een ander bij jou neerlegt.

 

Als coach vind ik dat misschien wel een van de belangrijkste stappen die een hoogsensitief persoon kan zetten: niet minder voelen, maar leren vertrouwen op wat je voelt én leren onderscheiden wat werkelijk van jou is.